CORONA-CRISIS (15) – EN HET KLIMAAT

Vooral omdat de media zich volop met het corona-onderwerp bezighielden, kwam een ander belangrijk onderwerp helemaal op de achtergrond te staan: het klimaat. Maar ondertussen zijn er weer demonstraties die proberen het klimaat opnieuw onder de aandacht te brengen. Het corona-gevaar lijkt nu iets minder te zijn, daarom kan de klimaat-crisis weer op een beetje meer aandacht hopen. Eerder had de milieu-klimaat-crisis al een beroep op ons gedaan om onze levensstijl te veranderen. Maar de politici hebben de »ommekeer« niet tot stand gebracht, omdat zij niet tot radicale besluiten in staat waren. Als je herkozen wilt worden, mag je de mensen maar beter geen pijn doen! Daarom had de economie voorrang en met de economie ook onze vertrouwde levensstijl – de »heilige koe« van onze cultuur. De gevolgen hiervan ondergaan wij ondertussen allemaal. Gloedhete zomers, veel te milde winters, dus de opwarming van het klimaat en het smelten van de ijskappen. In onze streken veel te weinig regen, met heftige gevolgen voor de natuur. Ondanks alle waarschuwingen ervaren wij dit nog steeds niet als catastrofe, eerder vinden wij het maar prachtig weer!

DE KLIMAAT-KWESTIE

Als het om milieu en klimaat gaat, liet de politiek tot nog toe een strategie zien waarbij de economie vóór de gezondheid van mens en natuur ging. De »Roebel« moest rollen, de dollars en de euro’s ook. Blijkbaar was de milieu-klimaat crisis nog niet bedreigend genoeg om ons van koers te doen veranderen. Om opnieuw een poging te ondernemen ons op een beter spoor te zetten, heeft het Leven dus iets anders moeten uitvinden. Daarom was – volgens deze logica – de corona-crisis nodig. In de milieu-klimaat crisis hebben onze politici niet naar de wetenschappers geluisterd, in de corona-crisis wel. Want blijkbaar ervaren veel mensen de corona-crisis als gevaarlijker. Mede door de media werd de bedreiging door het corona-virus zo direct ervaren dat deze keer wel het advies van de wetenschappers opgevolgd werd. Met als resultaat dat de maatschappij en de economie »plat« gingen. En zie, het leven werd rustiger. Opeens was er minder verkeer, minder stank en lawaai op straat (behalve de motors). Géén reizen meer en dus géén vliegtuigen aan de hemel. Goed voor milieu en klimaat. Opeens was de lucht in de grote steden zuiver en kon je weer diep ademhalen. In de vakantielanden waren de kusten en het water weer zuiver. Deels kwamen de wilde dieren terug van weggeweest. Het kan dus wel! Wat de klimaat-crisis tot nog toe niet tot stand had gebracht, heeft het corona-virus nu een handje bij geholpen. En opeens hoorde je de mensen zeggen: “Zo verkeerd is dit niet wat er nu gebeurt” of “Je kunt eraan wennen”. En een paar weken later: “Ik zal deze rust missen, want je hoorde de vogeltjes weer zingen!” Maar helaas, ondertussen waren de vragen rondom milieu en klimaat in de media op de achtergrond terecht gekomen. Nu beheerste de angst voor corona alles. Want de media leven van kijkcijfers en oplages – en met angst kun je goede zaken doen!

DE CORONA-KWESTIE

Omdat de beperkende maatregelen ondertussen wat soepeler zijn geworden, gedragen mensen zich »nieuw normaal«, zij proberen de oude levensstijl weer op te pakken. Het is vooral op straat te zien waar (bij ons in Vaals) drie dagen in de week de auto’s weer in de file staan. Eindelijk weer? Je kunt zelfs de indruk krijgen dat de mensen nog meer onderweg zijn dan voordien. Want de drukte is méér geworden. Onze levensstijl heeft door corona zeker een (kleine) klap gekregen, maar onze mentaliteit blijkbaar nog niet. Gaat dus alles gewoon door? Zijn wij de milieu-klimaat-problematiek al vergeten? Maar de klimaat- en de corona-crisis liggen in elkaars verlengde. Net als de klimaat-crisis heeft ook de corona-crisis een groot vraagteken achter onze levensstijl gezet. Alles mag, omdat alles kan? Nee, want als alles kan, worden wij gevraagd om erover na te denken wat wel en wat niet mag. Wat wel en wat niet zinvol is. Ook als alles kan, is het niet zinvol dat alles mag. Vooral niet als het anderen, onszelf of de planeet schade brengt. Wij zijn dus door de klimaat- én door de corona-crisis uitgenodigd om niet langer onze comfortabele (ziekmakende!) levensstijl erop na te houden, maar op de gezondheid en het wel en wee van allen én Alles te letten. Corona is een »luis in het vacht« van de mensheid, zoals de mensheid een »luis in het vacht« van de planeet aarde is.


Vaalser Weekblad, 09 Okt. 2020

9 Ansichten

Aktuelle Beiträge

Alle ansehen

CORONA-CRISIS (20) – EN DE EENZAAMHEID

normaal over veel contacten beschikken moeten het nu met minder doen. Nog erger is het voor mensen die al sowieso eenzaam zijn en die nu nergens naar toe kunnen waar zij eventueel een babbeltje kunnen

CORONA-CRISIS (19) – TUSSEN ANGST EN GELOOF

Wij denken dat wij ons lichaam zijn, daarom zijn wij bang voor de dood. Want dan is de dood het einde. Maar dit is slechts een vermoeden, dus ook een soort »geloof« – want er is géén bewijs dat het zo

CORONA-CRISIS (18) – DE VERDEELDHEID

Iedereen heeft gelijk, niet dan? Zoveel mensen, zoveel visies en meningen zijn er. Niets mis mee en voor een democratie zelfs noodzakelijk. Maar als het leven te ingewikkeld wordt, dan weten wij niet

©2020 ERIKA HELENE ETMINAN